Πώς να μεγαλώσετε ένα παιδί που κάνει εύκολα φιλίες: Tο μυστικό της ευελιξίας

Το καλοκαίρι και οι περίοδοι των διακοπών προσφέρουν άφθονο ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι, συναντήσεις με συνομήλικους, ξαδέρφια και συμμαθητές. Μέσα σε αυτές τις χαλαρές στιγμές, προκύπτουν συνεχείς ευκαιρίες για να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες με φυσικό τρόπο. Ένα από τα βασικά ζητήματα που απασχολούν τους γονείς είναι οι φιλίες. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να γίνει ένας άνθρωπος με τον οποίο τα άλλα παιδιά επιθυμούν να κάνουν παρέα; Η απάντηση κρύβεται στην ικανότητά του να προσαρμόζεται και να κατανοεί τους γύρω του.

Η αξία της κατανόησης στο παιχνίδι

Η ικανότητα να μπαίνει ένα παιδί στη θέση του φίλου του παίζει καθοριστικό ρόλο στην ομαλή κοινωνικοποίησή του. Αρκετές φορές, οι παρεξηγήσεις δημιουργούνται όταν τα παιδιά βγάζουν αυθαίρετα συμπεράσματα για τις προθέσεις των άλλων παιδιών. Όταν ενθαρρύνουμε το παιδί να αναρωτηθεί «τι μπορεί να σκέφτεται ο φίλος μου;» ή «ποια άλλη εξήγηση υπάρχει για αυτό που συνέβη;», το βοηθάμε να αναπτύξει την ενσυναίσθησή του. Αυτή η νοητική διαδικασία αποτρέπει τις γρήγορες και λανθασμένες κρίσεις, ενώ παράλληλα μειώνει τα πληγωμένα συναισθήματα. Το παιδί μαθαίνει να δίνει χρόνο στους άλλους να εξηγήσουν τη στάση τους.

Η προσαρμοστικότητα ως θεμέλιο για υγιείς φιλίες

Αρκετές προκλήσεις στις φιλίες προκύπτουν όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα είχε φανταστεί το παιδί. Μπορεί ένας φίλος να θέλει να παίξει ένα διαφορετικό παιχνίδι, να αλλάξουν ξαφνικά τα σχέδια ή να χάσει σε έναν αγώνα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το ζητούμενο για την ομαλή συνέχεια είναι η ευελιξία.

Όπως στον αθλητισμό οι προπονητές εκτιμούν τους παίκτες που δέχονται την καθοδήγηση και βάζουν την ομάδα πάνω από τον εαυτό τους, έτσι και οι παιδικές φιλίες απαιτούν συμβιβασμούς. Το παιδί χρειάζεται να κατανοήσει την αξία της υποχώρησης. Η προθυμία να δεχτεί μια διαφορετική πρόταση χωρίς να γίνεται αμυντικό δείχνει ωριμότητα.

Γιατί η ευελιξία κάνει το παιχνίδι πιο ελκυστικό

Η ευελιξία κάνει ένα παιδί ευχάριστο στο ομαδικό παιχνίδι. Τα παιδιά διαρκώς διαπραγματεύονται: αποφασίζουν τους κανόνες, ποιος παίζει πρώτος και τι δραστηριότητα θα ακολουθήσει. Τα παιδιά απολαμβάνουν την παρέα συνομηλίκων που μπορούν να συμβιβαστούν, να κάνουν πίσω και να ακολουθήσουν την ιδέα κάποιου άλλου. Αυτό σημαίνει την εύρεση μιας ισορροπίας ανάμεσα στα προσωπικά «θέλω» και τις επιθυμίες της παρέας, ώστε να υπάρχει αμοιβαία ικανοποίηση.

Αυτό το χαρακτηριστικό λειτουργεί και ως εργαλείο διαχείρισης της απογοήτευσης. Τα παιδιά δεν θα κερδίζουν πάντα. Δεν θα γίνεται συνέχεια το δικό τους. Τα παιδιά που δυσκολεύονται να υποχωρήσουν, εστιάζουν τόσο πολύ στο τι έχασαν, που χάνουν εντελώς τη χαρά του παιχνιδιού. Το να δεχτούν έναν προσωρινό συμβιβασμό μπορεί να τους προσφέρει πολύ περισσότερο χρόνο ξέγνοιαστου παιχνιδιού στη συνέχεια.

Σύντομες ερωτήσεις αντί για διαλέξεις

Οι γονείς μπορούν να καθοδηγήσουν τα παιδιά τους μέσα από σύντομες ερωτήσεις, αποφεύγοντας τα μεγάλα κηρύγματα. Την ώρα του παιχνιδιού, μια απλή, εύστοχη παρατήρηση αρκεί. Όταν βλέπετε το παιδί να κολλάει σε μια συμπεριφορά, δοκιμάστε να ρωτήσετε:

• «Τι νομίζεις ότι θα έκανε ένας συνεργάσιμος συμπαίκτης τώρα;»
• «Πιστεύεις ότι κάποιος θα ήθελε να παίζει μαζί σου αν αποφασίζεις συνεχώς εσύ το παιχνίδι;»
• «Μπορείς να σκεφτείς ένα σχέδιο Β;»
• «Τι θα έκανε αυτή την αλλαγή σχεδίων λίγο πιο ανεκτή;»
• «Ποιο έχει μεγαλύτερη σημασία τώρα: να γίνει το δικό σου ή να συνεχίσετε το παιχνίδι;»

Μέσα από αυτές τις σύντομες ερωτήσεις, το παιδί βρίσκει μόνο του τη λύση και μαθαίνει να βλέπει τη μεγάλη εικόνα.

Ο ελεύθερος χρόνος αποτελεί ένα ιδανικό πεδίο εξάσκησης. Οι οικογενειακές εξορμήσεις, οι αθλητικές δραστηριότητες και τα απογεύματα στην παιδική χαρά γεμίζουν με στιγμές όπου απαιτείται προσαρμογή. Με μικρές, στοχευμένες παρεμβάσεις, μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να χτίσουν ουσιαστικές και δυνατές φιλίες, βασισμένες στην αλληλοκατανόηση και την ευελιξία. Το κέρδος τους θα τους συντροφεύει σε όλη τους την πορεία.