Η Jessie Buckley, το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου και «το όμορφο χάος της καρδιάς κάθε μητέρας»

Όλα δείχνουν να «πηγαίνουν υπέρ της μητρότητας» για την Jessie Buckley, μετά τη νίκη της στο Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για τον δυναμικό της ρόλο ως Agnes στο Hamnet της Focus Features, στην 98η τελετή των Academy Awards την Κυριακή το βράδυ.

Η βράβευση ήρθε σε μια περίοδο όπου, όπως περιέγραψε η ίδια, η επαγγελματική κορύφωση της σεζόν των βραβείων συναντήθηκε με τις πρώτες, απόλυτα προσωπικές στιγμές της μητρότητας.

Στιγμές στα παρασκήνια: η βραδιά που «έδεσε» με την καθημερινότητα

Κατά την επίσκεψή της στην backstage ζώνη των Όσκαρ, η Jessie Buckley μίλησε για το πόσο απροσδόκητα ανθρώπινη και βαθιά ταπεινωτική υπήρξε για εκείνη η παράλληλη διαδρομή ανάμεσα στη μητρότητα και στην ένταση της περιόδου των βραβείων.

Στην ίδια συζήτηση, σημείωσε και τη σημασία που έχει για εκείνη το ότι η νίκη αυτή συνοδεύτηκε από ένα ιστορικό ορόσημο: έγινε η πρώτη Ιρλανδή ηθοποιός που κερδίζει Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου.

Η ίδια περιέγραψε την εμπειρία ως κάτι σχεδόν «αρχιτεκτονικά» παράξενο, σαν να στοιχίζονται τα πάντα ώστε να καταλήξουν στην ίδια μέρα. «Μοιάζει με μια τρελή αλχημεία το ότι όλα αυτά συγκλίνουν σε μια μέρα σαν τη σημερινή», δήλωσε η Jessie Buckley.

Μητρότητα και αναγνώριση, την ίδια εβδομάδα

Μιλώντας για όσα συνέβαιναν ταυτόχρονα στη ζωή της, στάθηκε σε μια μικρή, καθοριστική στιγμή στο σπίτι. «Η κόρη μου έβγαλε το πρώτο της δοντάκι αυτή την εβδομάδα», ανέφερε.

Η εικόνα με την οποία ξύπνησε, όπως τη μετέφερε, ήταν απλή αλλά καθοριστική: «Ξύπνησα με εκείνη ξαπλωμένη στο στήθος μου, να με αγκαλιάζει». Από εκεί, η σκέψη της συνδέθηκε κατευθείαν με την Agnes και το τι σήμαινε να δουλεύει πάνω σε έναν ρόλο που έχει τη μητρότητα στον πυρήνα του.

«Και σκέφτομαι: τι δώρο να μπορώ να εξερευνώ τη μητρότητα μέσα από αυτή την απίστευτη μητέρα που είναι η Agnes, και μετά να γίνομαι κι εγώ η ίδια μητέρα, και στη συνέχεια να λαμβάνω αυτή την αναγνώριση για τον απίστευτο ρόλο που παίζουν οι μητέρες στον κόσμο μας», τόνισε.

Για την Jessie Buckley, η συγκεκριμένη μέρα δεν είναι απλώς ένας επαγγελματικός σταθμός. Είναι μια ανάμνηση που, όπως επισήμανε, «δεν θα ξεχάσω ποτέ, μα ποτέ».

Ο δρόμος προς το Όσκαρ

Πριν από τη νίκη της στα Όσκαρ, η Jessie Buckley είχε ήδη βρεθεί στην κορυφή μιας ιδιαίτερα επιτυχημένης πορείας μέσα στη σεζόν των βραβείων.

Είχε κερδίσει τα αντίστοιχα βραβεία στα BAFTA, Critics Choice, Χρυσές Σφαίρες και στα The Actor Awards (πρώην SAG Awards). Αυτές οι διακρίσεις έδωσαν έναν σταθερό ρυθμό στην πορεία της, οδηγώντας τελικά στη βραδιά των Academy Awards.

Η συσσώρευση αναγνωρίσεων, ωστόσο, δεν παρουσιάστηκε από την ίδια ως «αυτονόητη» επιβεβαίωση. Αντίθετα, την περιέγραψε μέσα από το πρίσμα της προσωπικής της ζωής, σαν μια σειρά γεγονότων που την κράτησαν κοντά σε αυτό που θεωρεί ουσιαστικό: τον άνθρωπο πίσω από τον ρόλο.

Οι ρόλοι που μένουν: από το The Lost Daughter στο Hamnet

Η Jessie Buckley δεν μίλησε για το Hamnet σαν να ακυρώνει ή να «σκεπάζει» οτιδήποτε προηγήθηκε. Θύμισε ότι το 2022 είχε προταθεί για τον ρόλο της στο The Lost Daughter, και επισήμανε πως οι προηγούμενοι χαρακτήρες δεν εξαφανίζονται μόλις κλείσει ένα γύρισμα ή τελειώσει μια καμπάνια.

«Νομίζω ότι όλοι οι ρόλοι μου μένουν μαζί μου. Δεν θέλω ποτέ να αφήσω αυτές τις απίστευτες γυναίκες που μου έχουν δώσει μια εκπαίδευση την οποία αναζητούσα ως γυναίκα», ανέφερε, περιγράφοντας τη σχέση της με τις ηρωίδες που έχει υποδυθεί.

Στη συνέχεια, ξεχώρισε τι ήταν αυτό που έκανε την Agnes να λειτουργήσει διαφορετικά μέσα της. Όπως είπε, ο συγκεκριμένος ρόλος «άνοιξε μέσα μου ένα νέο είδος τρυφερότητας», υπογραμμίζοντας πως η εικόνα της «δυνατής γυναίκας» συχνά αντιμετωπίζεται μονόπλευρα.

Δείτε Επίσης

Αποδέξου, μαμά, τα συναισθήματά σου: η σημαντικότερη πράξη αυτοφροντίδας

Η τρυφερότητα ως δύναμη: ο τρόπος που «χωράει» η Agnes τα πάντα

Για την Jessie Buckley, μια από τις πιο ουσιαστικές διαπιστώσεις που της άφησε ο ρόλος είναι ότι η τρυφερότητα δεν βρίσκεται απέναντι από τη δύναμη. Συνυπάρχει μαζί της.

«Μερικές φορές, αν είσαι μια δυνατή γυναίκα, σε αντιλαμβάνονται απλώς ως δυνατή, ενώ στην πραγματικότητα η τρυφερότητα είναι εξίσου ζωηρή και δυνατή όσο η δύναμη», είπε, εξηγώντας ότι αυτή η ισορροπία υπήρξε κλειδί στην προσέγγισή της.

Και πρόσθεσε πως η Agnes της έδωσε έναν χώρο όπου μπορούν να συνυπάρχουν πολλά, χωρίς να αναιρεί το ένα το άλλο: «η οποία μπορούσε να χωρέσει τη δύναμη και την ευαλωτότητα και την τρυφερότητα και το πένθος και την αγάπη σε όλα τα επικά τους χρώματα… γιατί να θέλεις ποτέ να το αφήσεις;»

Με αυτό το πλαίσιο, η βραδιά των Όσκαρ για την Jessie Buckley δεν αποτυπώθηκε μόνο ως ένα καλλιτεχνικό επίτευγμα, αλλά και ως μια στιγμή όπου η τέχνη, η προσωπική ζωή και η έννοια της μητρότητας βρέθηκαν, για λίγο, στην ίδια ακριβώς γραμμή.

8 ιεροτελεστίες για να ξαναβρείς τον εαυτό σου (και όχι μόνο το μωρό σου) μετά τον τοκετό – Childit