Πώς να μένεις ήρεμη με τα παιδιά: Ένα απλό πλάνο με 3 βήματα για μαμάδες

Ένα πρακτικό, τριών βημάτων πλάνο που σε βοηθά να αναπτύξεις αυτοεπίγνωση, να ρυθμίζεις τα συναισθήματά σου και να στηρίζεσαι σε εσωτερικό κίνητρο, ώστε να παραμένεις ήρεμη ακόμη και στις πιο χαοτικές μέρες με τα παιδιά.

Ίσως έχεις ακούσει τη φράση: «Αν η μαμά δεν είναι καλά, δεν είναι κανείς καλά». Μπορεί να ακούγεται υπερβολική, όμως κρύβει μια αλήθεια που πολλές οικογένειες αναγνωρίζουν στην καθημερινότητα.

Η διάθεση της μαμάς και ο «τόνος» του σπιτιού

Οι μητέρες συχνά καθορίζουν τον συναισθηματικό τόνο στο σπίτι. Η δική μας διάθεση γίνεται, με έναν τρόπο, το υπόβαθρο πάνω στο οποίο κινούνται τα παιδιά μας.

Οι διαθέσεις μας αντανακλώνται στις διαθέσεις των παιδιών μας. Τα δικά μου παιδιά παραδέχονται ότι η στάση και η διάθεσή μου τα επηρεάζουν πολύ και ότι η ευτυχία μου έχει μεγάλη σημασία για εκείνα. Παρ’ όλα αυτά, το να ξέρεις πώς να μένεις ήρεμη με τα παιδιά δεν είναι πάντα εύκολο.

Με πολλούς τρόπους, ως μαμάδες δημιουργούμε την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζουν και μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Αυτό μπορεί να μοιάζει ταυτόχρονα με τεράστια πίεση, αλλά και με μεγάλο προνόμιο.

Γιατί είναι σημαντικό να μάθεις να μένεις ήρεμη με τα παιδιά

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να ωριμάσω συναισθηματικά και να ανταποκριθώ στην πρόκληση: να μάθω πώς να μένω ήρεμη με τα παιδιά μου. Να ξεπεράσω την αντιδραστικότητα και να αναπτύξω πιο υγιείς τρόπους διαχείρισης συναισθημάτων και διαθέσεων.

Ως μαμάδες, καλούμαστε να επιλέγουμε σκόπιμα τη χαρά και μια πιο θετική στάση, ώστε τα παιδιά μας να μπορούν να μεγαλώνουν και να ανθίζουν σε ένα σπίτι που αποπνέει ζεστασιά. Δεν γίνεται να στηριζόμαστε στην ιδέα ότι οι μέρες μας θα κυλήσουν ήρεμα ή ομαλά, γιατί—ας είμαστε ειλικρινείς—σπάνια συμβαίνει.

Αντί γι’ αυτό, χρειάζεται να είμαστε εμείς η ηρεμία μέσα σε μια κατά τα άλλα χαοτική σκηνή.

Πώς να μένεις ήρεμη με τα παιδιά: το βασικό ζητούμενο

Όταν μπορώ να φροντίσω τη δική μου συναισθηματική κατάσταση, μπορώ να επηρεάσω θετικά και τη συναισθηματική κατάσταση των παιδιών μου—και αυτό είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Μπορώ να συμβάλω στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια, αγάπη και αξία.

Μπορώ να κάνω το σπίτι χώρο όπου νιώθουν ότι ανήκουν. Και αυτό είναι από τα πιο σημαντικά «έργα» μας. Αν κάνω λάθος στο περιβάλλον—στον τόνο—του σπιτιού μου, οι συνέπειες μπορεί να είναι πολλές. Όμως, το να το πετύχω σωστά είναι τα πάντα.

Το 3-βημα πλάνο για να μένεις ήρεμη με τα παιδιά

Βήμα 1: Ανάπτυξε αυτοεπίγνωση

Το πρώτο βήμα για να διαχειρίζομαι τις συναισθηματικές μου αντιδράσεις είναι η αυτοεπίγνωση: η ικανότητα να αναγνωρίζω και να κατανοώ τις διαθέσεις και τα συναισθήματά μου, καθώς και το πώς αυτά επηρεάζουν όχι μόνο τη δική μου συμπεριφορά, αλλά και τους ανθρώπους γύρω μου.

Για μένα, αυτό ήταν (και είναι) διαδικασία. Παλαιότερα πίστευα ότι η διάθεσή μου δημιουργείται αποκλειστικά από τις συνθήκες ή το περιβάλλον όπου βρίσκομαι. Με τον καιρό έμαθα—και ακόμη δουλεύω το πώς να το εφαρμόζω—ότι η διάθεσή μου και τα συναισθήματά μου είναι άμεσο αποτέλεσμα των σκέψεών μου. Και στη γονεϊκότητα, το να μάθω να διαχειρίζομαι τις σκέψεις μου αποδείχθηκε μεγάλη πρόκληση.

Αν περνάω τη μέρα μου αφήνοντας ό,τι κάνουν λάθος τα παιδιά μου (ή ό,τι δεν κάνουν καθόλου) να με απογοητεύει και να με ρίχνει, τότε παραδίδω μεγάλο μέρος από τη χαρά μου. Και, ειλικρινά, δίνω υπερβολική «δύναμη» σε εξωτερικά ερεθίσματα.

Το ίδιο συμβαίνει αν αφήνω αυτά που βλέπω στα κοινωνικά δίκτυα, τις στοίβες με τα άπλυτα ή μικρές ενοχλήσεις να καθορίζουν τη διάθεσή μου. Έτσι, ουσιαστικά προετοιμάζω τον εαυτό μου για μια δυστυχισμένη καθημερινότητα.

Η αυτοεπίγνωση καλλιεργείται μέσω της ενσυνειδητότητας: να έχω «δάχτυλο στον σφυγμό» των σκέψεων και των συναισθημάτων μου και να προσαρμόζομαι όταν χρειάζεται.

Βήμα 2: Μάθε να ρυθμίζεις τα συναισθήματά σου

Μόλις αναγνωρίσω τα συναισθήματά μου και τον τρόπο που τα χειρίζομαι, το επόμενο βήμα είναι να μάθω να τα ρυθμίζω.

Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να ελέγχω παρορμήσεις και διαθέσεις και να σκέφτομαι πριν δράσω. Η αυτοεπίγνωση χωρίς αυτορρύθμιση δεν βοηθά ιδιαίτερα. Και η αυτοεπίγνωση είναι απαραίτητη, γιατί δεν μπορώ να ελέγξω κάτι που δεν αντιλαμβάνομαι.

Μια αγαπημένη μου πρακτική για αυτορρύθμιση είναι απλή: βάζω το χέρι στην καρδιά, παίρνω βαθιές αναπνοές και επαναλαμβάνω μια φράση όπως «είμαστε καλά», πριν απαντήσω όταν νιώθω ότι ο εκνευρισμός ανεβαίνει.

Υπάρχουν πολλές τεχνικές ηρεμίας που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως μαμάδες. Το «κλειδί» είναι να μεγαλώσουμε τον χώρο ανάμεσα στη δράση και την αντίδραση και, μέσα σε αυτό το μικρό ενδιάμεσο, να βρούμε τι μας ταιριάζει.

Βήμα 3: Γνώρισε το εσωτερικό σου κίνητρο

Τέλος, όλα χρειάζεται να καθοδηγούνται από εσωτερικό κίνητρο. Να με κυβερνά το όραμα και ο σκοπός μου. Να έχω μια καθαρή εσωτερική εικόνα για το τι είναι σημαντικό για μένα στη μητρότητα και στη ζωή και να κατευθύνομαι από αυτό.

Αλλιώς, θα παρασύρομαι όπου φυσάει ο άνεμος. Για να με βοηθήσω, έχω γράψει το «γονεϊκό μου σχέδιο»: ένα όραμα για τον γονέα που θέλω να είμαι και τους στόχους που θέλω να πετύχω. Όταν το διαβάζω καθημερινά ως συνήθεια, μου είναι πολύ πιο εύκολο να μένω στο σωστό μονοπάτι.

Για να συντάξεις το δικό σου όραμα, σκέψου ερωτήσεις όπως:

Ποια θέλω να είναι η κληρονομιά μου;
Ποιοι είναι οι βασικοί μου στόχοι ως μητέρα;
Όταν τα παιδιά μου θα λένε στα δικά τους παιδιά ιστορίες για τα χρόνια που μεγάλωναν, τι θέλω να λένε;
Ποιες λέξεις περιγράφουν το περιβάλλον που ελπίζω να καλλιεργήσω στο σπίτι μου;

Εργαλεία αυτορρύθμισης για μαμάδες (για να μένεις ήρεμη με τα παιδιά)

Ακολουθούν 15 πρακτικοί τρόποι για να ηρεμήσεις τον εαυτό σου, μόλις αντιληφθείς απογοήτευση, αναστάτωση ή ανησυχία:

Βάλε το χέρι σου στην καρδιά, κλείσε τα μάτια και πάρε αργές, βαθιές αναπνοές.
Πλαστικοποίησε μια βρεφική φωτογραφία του παιδιού σου και κράτα την στην τσέπη σου. Κοίταξέ την όταν νιώσεις ότι ο θυμός ανεβαίνει.
Τέντωσε τους μυς σου: στάσου όρθια, βάλε τα χέρια πίσω σου, πλέξε τα δάχτυλα και άνοιξε το στήθος καθώς τεντώνεις προς τα πίσω.
Κούνησε το σώμα σου: κάνε 10 jumping jacks ή κάμψεις.
Βγες έξω και πάρε μια ανάσα φρέσκου αέρα.
Πάρε το αγαπημένο σου βιβλίο και διάβασε λίγες παραγράφους.
Κράτα ένα μικρό σημειωματάριο με εμπνευσμένα αποφθέγματα στην τσάντα σου και διάβασέ τα για να «επαναφέρεις» τον εαυτό σου.
Κλείσε τα μάτια και οραματίσου τον «ευτυχισμένο σου τόπο» (παραλία, δάσος, συναυλία).
Επανάλαβε ένα μάντρα όπως «είμαι ασφαλής» ή «επιλέγω την αγάπη».
Μύρισε κάτι που σε ηρεμεί, όπως αιθέριο έλαιο λεβάντας, το αγαπημένο σου άρωμα ή παιδικό σαμπουάν.
Εστίασε στις πέντε αισθήσεις σου: τι βλέπεις, τι ακούς, τι μυρίζεις, τι γεύεσαι και τι αισθάνεσαι τώρα.
Πίεσε απαλά το σημείο ανάμεσα στα φρύδια για ανακούφιση από το στρες.
Κάνε μασάζ στα χέρια σου: με τον αντίχειρα του ενός χεριού πίεσε γύρω από την παλάμη του άλλου και μετά άλλαξε.
Φτιάξε μια «playlist ηρεμίας» στο κινητό σου και βάλε ακουστικά.
Αγκάλιασε κάποιον: η σωματική επαφή με έναν αγαπημένο άνθρωπο αυξάνει την ωκυτοκίνη και βοηθά να ηρεμήσεις πιο γρήγορα.