Εξακολουθούν να νιώθουν έντονη έλξη οι νέοι γονείς ο ένας για τον άλλον;

Η μετάβαση από το «ζευγάρι» στους «γονείς» φέρνει αλλαγές που συχνά ανατρέπουν όσα θεωρούνταν δεδομένα στην καθημερινότητα. Η χαρά της φροντίδας ενός μωρού είναι μεγάλη, αλλά συνοδεύεται από απαιτήσεις που επηρεάζουν ρυθμούς, ύπνο, εργασία και χρόνο για τον εαυτό.

Μαζί με αυτές τις πρακτικές ανατροπές, αλλάζει και ο τρόπος που οι νέοι γονείς σχετίζονται μεταξύ τους. Η οικειότητα, η σεξουαλική ζωή και η εικόνα σώματος μπορούν να μπουν σε νέα «δοκιμασία», κάτι που η έρευνα προσπαθεί να αποσαφηνίσει με πιο συγκεκριμένα δεδομένα.

• Οι σωματικές αλλαγές στην εγκυμοσύνη μπορούν να διαταράξουν τα μοτίβα οικειότητας στο ζευγάρι.
• Οι αλλαγές στη σεξουαλική επαφή ενδέχεται να ενισχύσουν ανασφάλειες μεταξύ των συζύγων/συντρόφων.
• Η ανασφάλεια για την εμφάνιση μπορεί να οδηγήσει σε υποτίμηση της έλξης που νιώθει ο/η σύντροφος.

Μια μελέτη των Blickman και συνεργατών (2025) ασχολήθηκε με ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς: πώς επηρεάζουν η εγκυμοσύνη και οι πρώτοι μήνες της γονεϊκότητας την αμοιβαία έλξη στο ζευγάρι. Οι ερευνητές ξεκινούν από μια κοινή εμπειρία νέων γονέων: πέρα από τις αλλαγές στον τρόπο ζωής, οι σωματικές μεταβολές και η διακοπή ή μείωση της σεξουαλικής οικειότητας μπορούν να γεννήσουν σεξουαλική ανασφάλεια.

Με απλά λόγια, ορισμένοι νέοι γονείς αρχίζουν να πιστεύουν ότι ο/η σύντροφός τους δεν τους βρίσκει πια τόσο ελκυστικούς όσο πριν. Αυτή η πεποίθηση δεν προκύπτει πάντα από ξεκάθαρα «σημάδια», αλλά μπορεί να τροφοδοτείται από κούραση, άγχος, λιγότερο χρόνο για φροντίδα του εαυτού και γενικότερη πίεση.

Τι έδειξαν τα ημερολόγια των ζευγαριών

Στη συγκεκριμένη έρευνα, 59 ζευγάρια κράτησαν καθημερινά ημερολόγια σε διαφορετικές φάσεις: κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, γύρω από τον τοκετό και έως 15 εβδομάδες μετά τη γέννηση. Οι συμμετέχοντες/ουσες κατέγραφαν στοιχεία που αφορούσαν την αίσθηση για την εμφάνισή τους, τη σεξουαλική δραστηριότητα και την ικανοποίηση, αλλά και το πόσο ελκυστικούς πίστευαν ότι τους βρίσκει ο/η σύντροφος.

Τόσο οι νέες μητέρες όσο και οι νέοι πατέρες ανέφεραν αυξημένη ανασφάλεια για την εμφάνισή τους μέσα σε αυτή την περίοδο. Παράλληλα, ανέφεραν μείωση στη συχνότητα του σεξ και στην ικανοποίηση από τη σεξουαλική επαφή, κάτι που συνδέθηκε με μεγαλύτερη τάση να υποτιμούν την έλξη που νιώθει ο/η σύντροφός τους προς εκείνους.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν ήταν μόνο αρνητικά. Οι ερευνητές υπογράμμισαν ότι η ανασφάλεια για την εμφάνιση δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την πραγματικότητα της έλξης. Δηλαδή, κάποιος/α μπορεί να νιώθει λιγότερο ελκυστικός/ή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο/η σύντροφος έχει πράγματι μειωμένη επιθυμία ή θαυμασμό.

Όταν η αίσθηση δεν συμφωνεί με την πραγματικότητα

Οι Blickman και οι συνεργάτες τους σημείωσαν ότι οι λανθασμένες αντιλήψεις σχετικά με το «πόσο επιθυμητός/ή είμαι» μπορούν να συνδέονται ιδιαίτερα με τη μετάβαση στη γονεϊκότητα. Πρόκειται για μια φάση που συνδυάζει ενθουσιασμό και συγκίνηση με στρες και αβεβαιότητα.

Για τη μητέρα, οι σωματικές αλλαγές της εγκυμοσύνης και της λοχείας είναι σημαντικές και συχνά ταχύτατες. Ταυτόχρονα, υπάρχει κοινωνική πίεση για «γρήγορη επιστροφή» σε προηγούμενο βάρος ή εμφάνιση, μια προσδοκία που δεν είναι ρεαλιστική για πολλές γυναίκες, ειδικά όταν φροντίζουν ένα νεογέννητο και αντιμετωπίζουν έλλειψη ύπνου.

Αυτή η πίεση μπορεί να ενισχύσει τη δυσαρέσκεια για το σώμα και να τροφοδοτήσει τη σκέψη «άραγε με βρίσκει ακόμη ελκυστική;». Η ανησυχία δεν αφορά μόνο το πώς βλέπει τον εαυτό της μια μητέρα, αλλά και το πώς πιστεύει ότι την βλέπει ο/η σύντροφός της.

Από την άλλη, και οι πατέρες μπορεί να βιώσουν ανασφάλεια. Όταν η σεξουαλική οικειότητα αλλάζει ή μειώνεται, κάποιοι μπορεί να το ερμηνεύσουν ως σημάδι ότι δεν είναι πια ελκυστικοί, ακόμη κι αν οι λόγοι σχετίζονται κυρίως με την κούραση, το άγχος και την προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα.

Πώς οι ανασφάλειες επηρεάζουν την ερμηνεία της συμπεριφοράς

Οι ερευνητές συνδέουν αυτά τα ευρήματα με όσα έχουν δείξει άλλες μελέτες για τις ανασφάλειες εμφάνισης. Όταν κάποιος/α νιώθει λιγότερο ελκυστικός/ή, είναι πιθανό να «διαβάζει» τη συμπεριφορά του/της συντρόφου με μεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι σε ενδεχόμενη απόρριψη.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, μικρές καθημερινές αλλαγές μπορεί να ερμηνευτούν ως επιβεβαίωση της ανησυχίας. Για παράδειγμα, λιγότερο φλερτ ή σωματική επαφή μέσα σε μια κουραστική εβδομάδα μπορεί να εκληφθεί ως έλλειψη έλξης, ακόμη κι αν στην πραγματικότητα αντανακλά απλώς εξάντληση και έλλειψη χρόνου.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα της έρευνας ήταν ότι οι νέοι γονείς δεν έγιναν, συνολικά, πιο πιθανό να υποτιμούν την έλξη του/της συντρόφου τους όσο περνούσε ο καιρός. Αντίθετα, φάνηκε ότι μπορούσαν να παρακολουθούν αρκετά καλά τις καθημερινές διακυμάνσεις στην έλξη μέσα σε κάθε φάση της μελέτης, κάτι που δείχνει ότι οι αξιολογήσεις του ενός γίνονταν αντιληπτές από τον άλλο.

Η σχέση ως επένδυση μέσα στη νέα καθημερινότητα

Στην πράξη, πολλοί νέοι γονείς αναγνωρίζουν ότι οι «έξοδοι» και τα ραντεβού μειώνονται σημαντικά όταν υπάρχει βρέφος στο σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, η σκόπιμη προσπάθεια να διατηρηθεί η σύνδεση του ζευγαριού λειτουργεί ως επένδυση τόσο για τη σχέση όσο και για το οικογενειακό περιβάλλον.

Όταν το πρόγραμμα το επιτρέπει, λίγος ποιοτικός χρόνος —ακόμη και απλός, χωρίς ιδιαίτερη οργάνωση— μπορεί να ενισχύσει το αίσθημα ότι ο/η σύντροφος παραμένει παρών/ούσα, στοργικός/ή και υποστηρικτικός/ή. Αυτό μπορεί να βοηθήσει και στο να μειωθούν οι παρερμηνείες που γεννά η ανασφάλεια.

Η έρευνα συνολικά υποδεικνύει ότι η γονεϊκότητα μπορεί να φέρει ανασφάλειες και αλλαγές στην οικειότητα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η αμοιβαία έλξη εξαφανίζεται. Συχνά, το χάσμα βρίσκεται ανάμεσα στο πώς νιώθει κάποιος/α για τον εαυτό του/της και στο τι πραγματικά αισθάνεται ο/η σύντροφος.