Μικρά πράγματα που κάνουμε κάθε μέρα και κάνουν μεγάλη διαφορά στα παιδιά μας

Στην καθημερινότητα με τα παιδιά, τελικά δεν είναι τα δύσκολα που μετράνε περισσότερο. Είναι κάτι μικρά, απλά πράγματα που αν τα κάνουμε σταθερά, αλλάζουν τον τρόπο που μεγαλώνουν και νιώθουν.

Αυτά είναι μερικά από αυτά που προσπαθώ κι εγώ να θυμάμαι:

1. Αν παίζει και είναι συγκεντρωμένο, δεν το διακόπτω.
Είναι από τις πιο σημαντικές στιγμές για το παιδί. Εκείνη την ώρα χτίζει συγκέντρωση, αυτοπεποίθηση, φαντασία. Μαθαίνει να μένει μόνο του με κάτι χωρίς να χρειάζεται συνέχεια κάποιον. Είναι πολύτιμο.

2. Δεν τα παίρνω όλα τόσο σοβαρά όταν δεν «ακούει».
Υπάρχουν στιγμές που ό,τι κι αν πεις, δεν περνάει. Εκεί δεν βοηθάει να αρχίσεις εξηγήσεις και λόγους.
Αυτό που δουλεύει πιο πολύ είναι να βρεις το «κουμπί» του – να μπεις λίγο στο παιχνίδι του, να το πεις αλλιώς, πιο ανάλαφρα, σαν να πατάς ένα κουμπί και ξαφνικά σε ακούει.
Η σύνδεση πρώτα, μετά όλα τα άλλα. Για παράδειγμα, προσποιούμαι ότι είναι ρομπότ και προσπαθώ να βρω το κουμπί της ακοής.

3. Η ώρα του ύπνου δεν είναι απλά «πάμε για ύπνο».
Είναι από τις πιο ωραίες στιγμές της ημέρας.
Εκεί λέμε:
«Ποια ήταν η πιο ωραία στιγμή σήμερα;»
«Υπήρξε κάτι που σε δυσκόλεψε;»

Μαθαίνουν να μιλάνε, να καταλαβαίνουν τι νιώθουν, και κυρίως νιώθουν ότι κάποιος τα ακούει πραγματικά.

4. Μιλάω θετικά για τη δουλειά μου μπροστά του.
Ακόμα κι αν υπάρχουν δυσκολίες, προσπαθώ να δείχνω ότι μου αρέσει αυτό που κάνω.
Γιατί έτσι μαθαίνει ότι η δουλειά δεν είναι μόνο αγγαρεία. Μπορεί να είναι και κάτι που αγαπάς.

5. Προσπαθώ να μην ακούει αρνητικά για άλλους ανθρώπους.
Τα παιδιά αντιγράφουν τα πάντα.
Αν ακούνε κριτική και κουτσομπολιό, αυτό θα κάνουν κι εκείνα.
Αν ακούνε καλά λόγια, σεβασμό, θετικά σχόλια – αυτό θα γίνει ο τρόπος τους να μιλάνε.

6. Το δωμάτιό του δεν είναι τιμωρία.
Δεν το χρησιμοποιώ ποτέ έτσι.
Θέλω να είναι ο χώρος που νιώθει ασφάλεια, όχι ότι το στέλνω εκεί όταν κάτι πάει λάθος.
Δεν είμαι υπέρ της τιμωρίας γενικά – πιο πολύ με νοιάζει να καταλάβει, όχι να φοβηθεί.

7. Προσπαθώ να βγαίνει έξω κάθε μέρα – έστω λίγο.
Δεν χρειάζονται πολλά. Ακόμα και 20 λεπτά στη γειτονιά κάνουν τεράστια διαφορά.
Ξεσκάει, ηρεμεί, κινείται, συνδέεται με το περιβάλλον. Είναι από τα πιο απλά αλλά και πιο σημαντικά πράγματα.

Στο τέλος της ημέρας…

Δεν χρειάζεται να τα κάνουμε όλα τέλεια.
Αλλά αν κρατήσουμε αυτά τα μικρά σταθερά, τα παιδιά μεγαλώνουν με κάτι πολύ βασικό:

να νιώθουν ασφάλεια, να εμπιστεύονται τον εαυτό τους και να μπορούν να σχετίζονται όμορφα με τους άλλους.