Babies: η νέα σειρά του BBC που σπάει τη σιωπή γύρω από την αποβολή

Μία στις τέσσερις γυναίκες θα βιώσει αποβολή κάποια στιγμή στη ζωή της. Για πολλούς ανθρώπους, αυτό που ακολουθεί δεν είναι μόνο η σωματική εμπειρία, αλλά και η σιωπή: οι κουβέντες που «κολλάνε», τα βλέμματα που αποφεύγονται, το πένθος για μια απώλεια που συχνά μοιάζει σαν να μην αναγνωρίζεται κοινωνικά.

Σε αυτή τη σιωπή στρέφεται η νέα δραματική σειρά του BBC One, Babies, με τους Siobhán Cullen και Paapa Essiedu. Σε έξι επεισόδια, παρακολουθεί ένα ζευγάρι που περνά πολλαπλές αποβολές, ενώ η καθημερινότητα γύρω του συνεχίζει κανονικά.

Για πολλούς θεατές, το θέμα θα είναι άμεσα αναγνωρίσιμο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, περίπου 250.000 εγκυμοσύνες καταλήγουν σε αποβολή κάθε χρόνο, δηλαδή περίπου μία στις πέντε.

Όταν η απώλεια μένει «εκτός συζήτησης»

Παρότι η αποβολή είναι συχνή, πολλοί γονείς νιώθουν ότι δεν μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά. Άλλοι φοβούνται ότι θα τους πουν «τουλάχιστον έγινε νωρίς», άλλοι ότι θα θεωρηθούν υπερβολικοί, ή ότι θα φέρουν σε δύσκολη θέση το περιβάλλον τους.

Η Babies βάζει στο επίκεντρο αυτή την πραγματικότητα χωρίς να την «ντύνει» απαραίτητα με μεγάλες δηλώσεις. Εστιάζει στο πώς η απώλεια διαπερνά τις πιο συνηθισμένες στιγμές: μια μέρα στη δουλειά, ένα οικογενειακό τραπέζι, ένα μήνυμα από φίλους, τη διαδρομή προς το σπίτι.

Ο άγραφος «κανόνας των 12 εβδομάδων» και η μοναξιά

Πολλά ζευγάρια αποφεύγουν να ανακοινώσουν μια εγκυμοσύνη πριν συμπληρωθούν 12 εβδομάδες. Αν συμβεί αποβολή νωρίτερα, συχνά καλούνται να πενθήσουν μόνοι, επειδή απλώς «κανείς δεν ήξερε».

Μια μητέρα ενός παιδιού περιγράφει ότι ποτέ δεν κατάλαβε γιατί υπάρχει αυτός ο κανόνας. Όπως λέει, οι πρώτες εβδομάδες είναι γεμάτες άγχος και είναι ακριβώς η περίοδος που χρειάζεται στήριξη, ειδικά αν προκύψει απώλεια.

Η Siobhán Cullen, που υποδύεται τη Lisa, έχει τονίσει ότι πολλά ζευγάρια περνούν όλη αυτή την εμπειρία σε πλήρη απομόνωση. Για ορισμένους, η αποβολή δεν είναι μόνο ένα ιατρικό γεγονός, αλλά μια απομονωτική δοκιμασία που «σπρώχνεται» στη σκιά.

Μια μέλλουσα μητέρα περιγράφει πόσο μοναχικά ένιωσε μετά από δύο αποβολές, επειδή μόνο ο σύντροφός της το γνώριζε. Και ακόμη κι όταν μια νέα εγκυμοσύνη προχωρά, το άγχος μπορεί να παραμένει: ο φόβος της απώλειας, η σύγκριση με άλλες εγκύους που δείχνουν να νιώθουν πιο ασφαλείς, η αγωνία με κάθε μικρή ένδειξη από το σώμα.

Γιατί μια σειρά σαν την Babies έχει σημασία

Ο σεναριογράφος Stefan Golaszewski έχει περιγράψει πως, όταν αρχίζεις να μιλάς για την αποβολή, μοιάζει «σαν να σηκώνεις μια πέτρα» και να ανακαλύπτεις από κάτω πολλές ιστορίες. Κάθε φορά που ανοίγει η κουβέντα, εμφανίζεται κάποιος που έχει περάσει κάτι παρόμοιο.

Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς στόχους της σειράς: να πυροδοτήσει συζητήσεις που συνήθως αποφεύγονται. Να δημιουργήσει χώρο ώστε άνθρωποι που πένθησαν να μην αισθάνονται πως πρέπει να το «κουβαλούν» αθόρυβα.

Η προσέγγιση δεν βασίζεται σε εντυπωσιακές, «τηλεοπτικές» σκηνές νοσοκομείου. Αντίθετα, καταγράφει την κοινοτοπία του πένθους: να κάθεσαι μπροστά στην τηλεόραση χωρίς να παρακολουθείς πραγματικά, να τρως χωρίς να νιώθεις γεύση, να αποφεύγεις παρέες με μωρά, να σκέφτεσαι το επόμενο βήμα ενώ δεν έχει κλείσει το προηγούμενο τραύμα.

Ο Stefan Golaszewski έχει μιλήσει για το πώς η σειρά αποτυπώνει «τον τρόπο που η λύπη κάθεται μέσα σε μια αληθινή ζωή». Όχι ως κάτι κινηματογραφικό, αλλά ως χρόνο που περνά δύσκολα, λεπτό το λεπτό, μέσα σε μια κανονικότητα που δεν σταματά.

Το πένθος μέσα στη σχέση και η δυσκολία των αντρών να μιλήσουν

Η σειρά αγγίζει και το πώς οι άντρες συχνά δυσκολεύονται να εκφράσουν το πένθος τους. Ο Paapa Essiedu, που υποδύεται τον Stephen, έχει επισημάνει ότι σημαντικό μέρος της ιστορίας είναι πως «οι άντρες δεν μιλούν».

Η απώλεια δεν βιώνεται με έναν μόνο τρόπο, ακόμη κι όταν αφορά το ίδιο γεγονός. Η Babies δείχνει ζευγάρια που συνεχίζουν να φροντίζουν παιδιά που ζουν, ενώ ταυτόχρονα πενθούν ένα μωρό που δεν θα γεννηθεί.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, μπορούν να εμφανιστούν ρωγμές ακόμη και σε δυνατές σχέσεις. Όχι επειδή οι άνθρωποι δεν αγαπιούνται, αλλά επειδή πενθούν διαφορετικά, σιωπούν διαφορετικά και αντέχουν διαφορετικά.

Τι γνωρίζουμε για τις πρώιμες αποβολές

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται ευρέως για τις πρώιμες αποβολές, περίπου 50% έως 60% των αποβολών πριν από τις 12 εβδομάδες συνδέονται με χρωμοσωμικές ανωμαλίες στο έμβρυο. Αυτό σημαίνει ότι, σε πολλές περιπτώσεις, δεν σχετίζεται με κάτι που έκανε ή δεν έκανε ο γονιός.

Δείτε Επίσης

Επέτειος σημαίνει Συνεχίζω, σημαίνει Θυμάμαι

Παρόλα αυτά, η αυτοενοχοποίηση είναι συχνή. Πολλοί γονείς κρύβουν την εμπειρία από συναδέλφους, αποφεύγουν baby showers ή κοινωνικές συναναστροφές και προσπαθούν να σταθούν «λειτουργικοί» μέσα στη ρουτίνα, ενώ εσωτερικά καταρρέουν.

Ο Paapa Essiedu έχει αναφέρει ότι μια τέτοια σειρά μπορεί να μας οδηγήσει να σκεφτούμε διαφορετικά και να μιλήσουμε ο ένας στον άλλον με μεγαλύτερη κατανόηση. Η αλλαγή, για αρκετούς, ξεκινά από τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε και από το αν επιτρέπουμε στον άλλον να πει «πονάω» χωρίς να νιώθει ότι πρέπει να το δικαιολογήσει.

Πού μπορεί να βρεθεί υποστήριξη

Υπάρχουν οργανισμοί και κοινότητες υποστήριξης που προσφέρουν γραμμές βοήθειας, διαδικτυακή στήριξη και ενημερωτικό υλικό. Πολλοί παρέχουν καθοδήγηση για το πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για την απώλεια εγκυμοσύνης με τον/τη σύντροφο ή με μεγαλύτερα παιδιά.

Ο/η γιατρός μπορεί να παραπέμψει σε εξειδικευμένες μονάδες αξιολόγησης πρώιμης κύησης για εξετάσεις και υποστήριξη. Ταυτόχρονα, η πίεση από οικογένειες που πενθούν έχει συμβάλει σε πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της καταγραφής και της φροντίδας στις υπηρεσίες υγείας σε σχέση με την αποβολή.

Βάζοντας την απώλεια εγκυμοσύνης στο κέντρο μιας σειράς prime-time, η Babies επιχειρεί αυτό που πολλοί γονείς ζητούσαν εδώ και καιρό: να δώσει λέξεις και χώρο σε κάτι που μέχρι τώρα λεγόταν κυρίως ψιθυριστά.

Το Babies προβάλλεται στο BBC One και στο iPlayer.

16