6 τρόποι για να μετατρέψετε το σπίτι σας σε έναν παράδεισο ηρεμίας για παιδιά με νευροδιαφορετικότητα
Αν είσαι γονιός ενός παιδιού που βρίσκεται στο φάσμα της νευροδιαφορετικότητας, ξέρεις πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον.
Μερικές μέρες, ονειρεύομαι ότι έχω ένα τεράστιο σπίτι με ένα ολόκληρο δωμάτιο αφιερωμένο αποκλειστικά στις αισθητηριακές ανάγκες της κόρης μου. Στην πραγματικότητα όμως, ζούμε σε ένα δυάρι. Κι όμως, αυτό το μικρό σπίτι έχει αποδειχθεί υπεραρκετό.
Αν είσαι γονιός ενός παιδιού που βρίσκεται στο φάσμα της νευροδιαφορετικότητας, ξέρεις πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον. Όμως, δεν χρειάζεται να μετατρέψεις το σπίτι σου σε κέντρο εργοθεραπείας. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, ένας αισθητηριακά φιλικός χώρος δεν έχει να κάνει με ακριβά μηχανήματα, αλλά με την υποστήριξη της ρύθμισης. Στόχος είναι το παιδί να νιώθει ασφαλές, ώστε να είναι διαθέσιμο για μάθηση, παιχνίδι και σύνδεση.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έχω μετατρέψει κάθε γωνιά του σπιτιού μας –από το μπάνιο μέχρι το σαλόνι– σε έναν χώρο που αγκαλιάζει τη νευροδιαφορετικότητα. Αυτές είναι οι 6 στρατηγικές που λειτούργησαν για εμάς.
1. Δημιούργησε ένα «Καταφύγιο»
Κάθε παιδί χρειάζεται ένα μέρος για να κρυφτεί όταν νιώθει ότι ο κόσμος είναι «πολύς». Εμείς χρησιμοποιούμε μια σκηνή-πύραυλο εδώ και τέσσερα χρόνια. Είναι ελαφριά, μετακινείται εύκολα και μαζεύεται όταν χρειαζόμαστε χώρο. Μέσα στη σκηνή, έχουμε βάλει μαλακά μαξιλάρια, κουβέρτες και τα αγαπημένα της λούτρινα. Είναι ο χώρος αποσυμπίεσης της. Μια άλλη εξαιρετική λύση είναι οι πολυθρόνες παιχνιδιού (τύπου Nugget) που μετατρέπονται σε οχυρά. Αρκεί να έχουν πλενόμενα καλύμματα και να μην έχουν σκληρά φερμουάρ που ενοχλούν την αφή.
2. Οργάνωσε τα «εργαλεία ρύθμισης» σε Κουτιά
Έχασα αμέτρητα fidget toys μέχρι να βρω τη λύση: Κουτιά. Έχω ειδικά δοχεία γεμάτα με αισθητηριακά εργαλεία (poppers, μπάλες στρες με διαφορετικές υφές, αντικείμενα που κάνουν ικανοποιητικούς ήχους) σε στρατηγικά σημεία του σπιτιού. Έτσι, όταν το παιδί χρειάζεται να απασχολήσει τα χέρια του για να ηρεμήσει, ξέρει πού να βρει αυτό που θέλει (και δεν τα ψάχνουμε κάτω από τον καναπέ).
3. Πρόσφερε ευκαιρίες για «βαθιά πίεση»
Η βαθιά πίεση (όπως μια σφιχτή αγκαλιά ή το να κουβαλάς κάτι βαρύ) είναι εξαιρετικά γειωτική για πολλά παιδιά με νευροδιαφορετικότητα. Ωστόσο, η κόρη μου δεν αντέχει την αίσθηση του περιορισμού που προκαλούν τα γιλέκα βαρύτητας. Η λύση μας; Βαριά λούτρινα ζωάκια. Τη βοηθούν να ηρεμήσει και τα χρησιμοποιεί ως συντροφιά στον ύπνο. Ψάξτε για αυτά που έχουν αφαιρούμενο βαρίδι για να πλένονται εύκολα!
4. Ενσωμάτωσε την κίνηση στην καθημερινότητα
Δεν χρειάζεται να κάνετε ειδικές ασκήσεις. Η καθημερινή ζωή είναι γεμάτη ευκαιρίες για «βαριά δουλειά» που ρυθμίζει το νευρικό σύστημα.
Να σκουπίσει το τραπέζι.
Να βοηθήσει στο τακτοποίηση των ψώνιων. Στο σπίτι μας, φτιάχνουμε συχνά διαδρομές με εμπόδια στο σαλόνι, χρησιμοποιώντας τα μαξιλάρια του καναπέ. Είναι παιχνίδι, αλλά ταυτόχρονα είναι θεραπεία.
Ζητήστε του να βοηθήσει με τη μετακίνηση των γλαστρών.
5. Άσε το να κινηθεί (με ασφάλεια)
Πολλά παιδιά στο φάσμα της νευροδιαφορετικότητας είναι διαρκώς σε κίνηση. Χρειάζονται αιθουσαία ερεθίσματα (κούνια, στροβίλισμα, αναπήδηση). Αντί να της φωνάζω να σταματήσει να τρέχει στην κουζίνα, της έδωσα ασφαλείς διεξόδους. Ένα μικρό εσωτερικό τραμπολίνο ήταν η καλύτερη επένδυση που κάναμε. Τη βοηθάει να εκτονωθεί μετά από μια δύσκολη μέρα στο σχολείο. Αν έχετε χώρο και δυνατότητα, μια κούνια αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι επίσης θαυματουργή.
6. Προσοχή στις υφές και τις μυρωδιές (Μπάνιο χωρίς δάκρυα)
Για εμάς, το μπάνιο ήταν πάντα πρόκληση. Η θερμοκρασία, οι μυρωδιές, η υφή του σφουγγαριού… όλα μπορούσαν να προκαλέσουν έκρηξη. Στόχος μου έγινε η μείωση της αισθητηριακής υπερφόρτωσης.
Χρησιμοποιούμε πολύ μαλακά πανάκια ή φυσικά σφουγγάρια.
Επιλέγουμε προϊόντα χωρίς άρωμα ή με πολύ ήπιες, φυσικές μυρωδιές που της αρέσουν.
Τα παιχνίδια μπάνιου (μπογιές, ζυμαράκια) αποσπούν την προσοχή και κάνουν τη διαδικασία πιο διασκεδαστική.
Κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Το κλειδί για να υποστηρίξετε τη νευροδιαφορετικότητα στο σπίτι είναι η παρατήρηση. Δείτε τι ηρεμεί το παιδί σας και τι το αναστατώνει, και προσαρμόστε τον χώρο σας ανάλογα. Δεν χρειάζεται να είναι τέλειος – αρκεί να είναι «δικός του».
Μπορεί να σε ενδιαφέρει
Διάβασε ακόμα
6 τρόποι για να μετατρέψετε το σπίτι σας σε έναν παράδεισο ηρεμίας για παιδιά με νευροδιαφορετικότητα