Ο εγκέφαλος των νηπίων παρουσιάζει σημαντική ανάπτυξη στις γνωστικές δεξιότητες έως τους 16 μήνες
![](https://childit.gr/wp-content/uploads/2024/07/nipiakianaptixi.jpg)
Τα ευρήματα από νέα μελέτη δείχνουν ότι οι 16 μήνες είναι μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Τα νήπια εμπλέκουν περισσότερες περιοχές του εγκεφάλου τους περίπου στους 16 μήνες για να τα βοηθήσουν να αναπτύξουν σημαντικές γνωστικές δεξιότητες που τους επιτρέπουν να ακολουθούν απλές οδηγίες και να ελέγχουν τις παρορμήσεις. Τα ευρήματα από τη μελέτη, με επικεφαλής τα Πανεπιστήμια του Μπρίστολ και της Οξφόρδης, και δημοσιεύτηκαν στο Imaging Neuroscience, υποδηλώνουν ότι οι 16 μήνες είναι μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Τα δύο πρώτα χρόνια ζωής ενός παιδιού είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη γνωστικών δεξιοτήτων, ιδιαίτερα εκτελεστικών λειτουργιών που βοηθούν στην προσαρμογή των σκέψεων, των πράξεων και των συμπεριφορών στην καθημερινή ζωή.
Ο ανασταλτικός έλεγχος είναι μια σημαντική εκτελεστική λειτουργία. Αυτή η συγκεκριμένη ικανότητα επιτρέπει στα άτομα να σταματήσουν να κάνουν κάτι από παρόρμηση, συνήθεια ή πειρασμό. Είναι ήδη γνωστό ότι ο ανασταλτικός έλεγχος αρχίζει να αναπτύσσεται στη βρεφική ηλικία και μεγαλώνει στην πρώιμη παιδική ηλικία. Ωστόσο, μέχρι τώρα, οι εγκεφαλικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην ανάπτυξή του ήταν ασαφείς.
Ερευνητές στο Baby Lab του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και στο Baby Lab του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ προσπάθησαν να εξετάσουν την εγκεφαλική δραστηριότητα των 16 μηνών νηπίων χρησιμοποιώντας μια φιλική προς τα παιδιά τεχνική απεικόνισης εγκεφάλου που ονομάζεται λειτουργική φασματοσκοπία εγγύς υπέρυθρη (fNIRS). Έδωσαν σε 103 νήπια μια απλή εργασία με οθόνη αφής για να ολοκληρώσουν, η οποία θα απαιτούσε από αυτά να χρησιμοποιούν δεξιότητες ανασταλτικού ελέγχου. Αυτό το πείραμα επέτρεψε στους ερευνητές να δουν ποιες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιήθηκαν όταν χρησιμοποιήθηκαν οι δεξιότητες ανασταλτικού ελέγχου. Η μελέτη επανέλαβε ένα προηγούμενο πείραμα με την ίδια ομάδα παιδιών όταν ήταν 10 μηνών.
Η προηγούμενη μελέτη διαπίστωσε ότι τα παιδιά 10 μηνών χρησιμοποιούσαν τη δεξιά πλευρά του προμετωπιαίου και βρεγματικού φλοιού τους για ανασταλτικό έλεγχο. Σε αυτή την τελευταία μελέτη, η ομάδα δείχνει ότι στους 16 μήνες, τα νήπια χρησιμοποιούν τον αριστερό βρεγματικό φλοιό και τις δύο πλευρές του προμετωπιαίου φλοιού πιο εκτεταμένα.
Είναι ενδιαφέρον ότι αυτές οι αλλαγές στον εγκέφαλο συμβαίνουν παρά το πόσο καλά τα παιδιά απέδωσαν στην εργασία που έμειναν ίδια μεταξύ 10 και 16 μηνών. Δοκιμάζοντας την ίδια ομάδα παιδιών σε ηλικία 10 και 16 μηνών, η ομάδα διαπίστωσε ότι, καθώς τα μωρά μεγαλώνουν σε νήπια, συνεχίζουν να αγωνίζονται να σταματήσουν να κάνουν μια συνήθη ενέργεια, αλλά η ενεργοποίηση του εγκεφάλου που σχετίζεται με αυτή την ικανότητα αλλάζει δραματικά. Αυτό δείχνει ότι τα νήπια 16 μηνών χρησιμοποιούν περισσότερες περιοχές του εγκεφάλου από ό,τι στους 10 μήνες, ακόμα κι αν οι παρατηρήσιμες δεξιότητές τους παρέμειναν ίδιες.
Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι οι 16 μήνες είναι μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, δίνοντας τη δυνατότητα στα νήπια να ακολουθούν απλές οδηγίες και να ελέγχουν τις παρορμήσεις.
Επικεφαλής της μελέτης ήταν η Abigail Fiske, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και η Karla Holmboe, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στην Αναπτυξιακή Επιστήμη στη Σχολή Ψυχολογικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ.
Είπαν: «Αυτά τα αποτελέσματα είναι συναρπαστικά επειδή ρίχνουν νέο φως σε ουσιαστικές αλλαγές στον εγκέφαλο κατά τη μετάβαση από τη βρεφική ηλικία στην νηπιακή ηλικία, παρόλο που δεν υπήρξε καμία βελτίωση στις δεξιότητες ανασταλτικού ελέγχου κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου».
«Τα ευρήματά μας συνεισφέρουν σε νέες γνώσεις σχετικά με τον ρόλο των περιοχών του εγκεφάλου στην πρώιμη ανάπτυξη και θα μπορούσαν να βοηθήσουν τη μελλοντική έρευνα να δημιουργήσει μια εικόνα για το πώς μια σημαντική γνωστική δεξιότητα (ανασταλτικός έλεγχος) και οι περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται, αναπτύσσονται από τη βρεφική ηλικία έως την ενηλικίωση».
Οι Δρ Fiske και Holmboe πρόσθεσαν: «Ποιες είναι οι επιπτώσεις για τους γονείς και τους φροντιστές; Συχνά παρατηρείται ότι τα νήπια συχνά παλεύουν να σταματήσουν να κάνουν κάτι. Στη μελέτη μας δείξαμε ότι πολλές αλλαγές συμβαίνουν στον εγκέφαλο των νηπίων και πιστεύουμε ότι αυτές οι αλλαγές τους υποστηρίζουν στην εκμάθηση αυτής της σημαντικής νέας δεξιότητας».