TOP

Παρά την τεράστια επιτυχία που γνωρίζουν οι τηλεοπτικές και κινηματογραφικές διασκευές και μεταφορές των βιβλίων της, η Cressida Cowell παραμένει υπέρμαχος των βιβλίων και της μαγείας της ανάγνωσης. Αυτό που γίνεται σαφές είναι ότι εκείνη δεν γράφει μόνο για τη χαρά των ιστοριών, αλλά επειδή είναι τόσο παθιασμένη ως προς το να κάνει τα παιδιά να διαβάζουν. Είναι ήδη πρέσβειρα του National Literacy Trust  και ένθερμη υποστηρίκτρια της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου ενώ δεν χάνει ευκαιρία για να δώσει συμβουλές ως προς τη μύηση των παιδιών στις χάρες και στα οφέλη της ανάγνωσης παιδικών βιβλίων. Παρακάτω παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από πρόσφατη συνέντευξή της που δημοσιεύτηκε στην The Guardian (εδώ ολόκληρη η συνέντευξη)

«Η ανάγνωση είναι ένα μέσο που δεν μπορούμε να χάσουμε. Δεν υπάρχει μια γρήγορη λύση. Είναι ένα περίπλοκο πρόβλημα, και το στοίχημα είναι πραγματικά μεγάλο. Λατρεύω ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, αλλά μεταφέρουν τη μαγεία στα κεφάλια των παιδιών μέσα σε ανυποψίαστο και ταχύ χρόνο, ενώ με τα βιβλία απαιτούν πολύ περισσότερο από μια προσπάθεια. Τα βιβλία μπορούν να αντιπροσωπεύσουν εύκολα κάτι που κάνει τα παιδιά να νιώθουν ηλίθια και πώς μπορείς να αγαπάς κάτι που σε κάνει να νιώθεις ηλίθιος; Ο απώτερος στόχος είναι να καταφέρουμε τα παιδιά να είναι τόσο ενθουσιασμένα για την ανάγνωση και τα βιβλία όσο για τις ταινίες και τις τηλεοπτικές εκπομπές».

«Θα προσπαθήσω να το θέσω απλά. Τα βιβλία είναι ένα είδος μετασχηματιστικής μαγείας που προσφέρουν μαγικά πράγματα, ενώ οι ταινίες δεν καταφέρνουν να έχουν στα παιδιά τέτοιο αποτέλεσμα για τη φαντασία στα παιδιά: ενσυναίσθηση, τη δημιουργικότητα και τη νοημοσύνη. Σε μια ταινία, τα πράγματα συμβαίνουν εκεί, σε ένα βιβλίο συμβαίνει μέσα στο κεφάλι σου, κι αυτό συντελεί στην ανάπτυξη της ενσυναίσθησης. Ως προς τη δημιουργικότητα – ένα βιβλίο είναι εν μέρει αυτό που λέω και εν μέρει αυτό που ο αναγνώστης φαντάζεται, ενώ οι ταινίες είναι πολύ πλούσιες, σας λένε πώς θα φαίνονται τα πράγματα και πώς θα ακούγονται. Η νοημοσύνη είναι λέξεις. Αυτές είναι οι τρεις μαγικές δυνάμεις, γι’ αυτό τα βιβλία πρέπει να επιβιώσουν – γιατί χρειαζόμαστε σήμερα περισσότερο από ποτέ έξυπνους και δημιουργικούς ανθρώπους».

«Ένα παιδί ξεκινάει το αναγνωστικό του ταξίδι ως άπειρος, με την πορεία εξελίσσεται σε έναν αρκετά καλό αναγνώστη και μέχρι το τέλος γίνεται ένας πολύ καλός αναγνώστης». Όλες οι ορθογραφικές δοκιμασίες στον κόσμο δεν μπορούν να διδάξουν στα παιδιά όσα θα μάθουν από την ανάγνωση ολόκληρου του How to Train Your Dragon ή του Harry Potter ή του Artemis Fowl. Χωρίς να χρειάζεται να μαθαίνουν λίστες λέξεων, απορροφάνε πλούσιο λεξιλόγιο».

«Τα παιδιά αγαπούν τη μαγεία στα βιβλία επειδή στην καθημερινότητά τους δέχονται συνέχεια εντολές και οδηγίες, ενώ η μαγεία τους κάνει να νιώθουν ισχυροί. Θεωρώ ωστόσο ότι και οι γονείς μπορούν να μάθουν πολλά διαβάζοντας παιδικά βιβλία, ή από τα ίδια τους τα παιδιά. Για παράδειγμα θα μπορούσα να γράψω Το πώς να εκπαιδεύσετε τη μαμά σας… Υπάρχει πολλή σκέψη για το τι πρέπει να μάθουμε από τα παιδιά και τι μας διδάσκει η εμπειρία της γονικής μέριμνας, διότι τα παιδιά ενδιαφέρονται πραγματικά για τα βασικά πράγματα στη ζωή και συχνά οι ενήλικες τα ξεχνάνε στο δρόμο».

«Υπάρχει τόσο πολύς ανταγωνισμός για το χρόνο και την προσοχή των παιδιών. Μέρος του όλου τρόπου που γράφω ήταν πάντα για να βρω παιδιά να διαβάζουν. Δεν νιώθω ότι το να γράφω για παιδιά με έχει πάει πίσω ως συγγραφέα. Τι έχω χάσει, γράφοντας βιβλία για παιδιά; Δεν νομίζω να έχω χάσει κάτι. Πιστεύω ακριβώς το αντίθετο. Γράφω για τον ηρωισμό, για την αγάπη, για το είδος του ηγέτη που μας αξίζει».

Εκτός από τη συγγραφή η ίδια συμμετέχει ενεργά σε προγράμματα φιλαναγνωσίας. Όπως αναφέρει, οι δύο τομείς στους οποίους θα επικεντρωθεί είναι οι βιβλιοθήκες και η δημιουργικότητα. Πρωτοστατεί στην εκστρατεία για τη δημιουργία βιβλιοθηκών σε κάθε σχολείο και για τη σωστή χρηματοδότηση των δημόσιων βιβλιοθηκών, καθώς και στην επέκταση της καμπάνιας της Freewriting Friday, την οποία ξεκίνησε πέρυσι με το National Literacy Trust. Το εγχείρημα αυτό ζητά από τα σχολεία να δώσουν σε κάθε παιδί ένα κενό βιβλίο και για 15 λεπτά κάθε Παρασκευή μπορούν να γράψουν ό, τι θέλουν απ’ όσα θεωρούν ότι οι καθηγητές δεν μπορούν συζητάνε μέσα στην τάξη αλλά οι μαθητές έχουν ανάγκη να κουβεντιάσουν.

Καταχώρησε Σχόλιο