TOP

Είναι μικρά, χαριτωμένα, πανέμορφα και ταυτόχρονα από στιγμή σε στιγμή είναι ικανά να μεταμορφωθούν σε αυτόματους μηχανισμούς εκπυρσοκρότησης του θυμού ή των νεύρων σας… Όλες οι μαμάδες, κάποια στιγμή, έχουμε φτάσει στο σημείο… βρασμού… ή έχουμε νιώσει πώς είναι να σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και οι παλμοί να έχουν ξεφύγει από ανθρώπινη μονάδα μέτρησης. Μπορεί να φταίει το ξυπνητήρι που δεν χτύπησε, ή να πρόκειται για μια μέρα που όλα πάνε στραβά και εκείνη ακριβώς τη μέρα, το παιδί να μη θέλει να πιει το γάλα του, να θέλει να βάλει ένα συγκεκριμένο ρούχο που ούτε ξέρετε πού το θυμήθηκε, να κάνει κόνξες για κάτι άσχετο ή απλώς να αποφάσισε εκείνη τη στιγμή χωρίς σοβαρό λόγο να σας κάνει τη ζωή δύσκολη… Μπορεί επίσης να μην κάνει τίποτα επίτηδες απλώς κι εκείνο να έχει μια άσχημη μέρα όπου όλα του φταίνε.

Δεν είναι εύκολο να διατηρείς πάντα τη ζεν ψυχραιμία που απαιτείται όταν μεγαλώνεις ένα παιδί ή περισσότερα παιδιά – όταν είσαι εργαζόμενη μαμά ή μαμά πλήρους απασχόλησης – οι πιθανότητες να βγει μια μαμά εκτός εαυτού είναι πάντα οι ίδιες παρά τις διαφορετικές «εξωτερικές» συνθήκες…

Εδώ δεν μπορούμε να σας προσφέρουμε κανέναν μαγικό τρόπο προκειμένου να σας εγγυηθούμε ότι δεν θα χάσετε ποτέ την ψυχραιμία, την αυτοκυριαρχία ή την εσωτερική σας ηρεμία… αλλά θα σας προτείνουμε μερικές φράσεις που μπορεί να ανάψουν μέσα σας σαν άλλες φωτεινές επιγραφές και να αναβοσβήνουν στο μυαλό σας με μεγάλα κόκκινα γράμματα, ώστε να λειτουργήσουν ως μάντρα που αν το επαναλάβετε μέσα σας αργά και σταθερά να σας επαναφέρουν σε μια φυσική γαλήνη και κυρίως σε μια συναισθηματική νηφαλιότητα.

  • Θα περάσει κι αυτό

(είναι καλό να εστιάζετε στο θετικό… στο μετά της κρίσιμης στιγμής…)

  • Είναι παιδί!

(αν με την επανάληψη της φράσης αυτής, σκεφτείτε παράλληλα και τον εαυτό σας ως παιδί και θυμηθείτε πώς φερόσασταν εσείς σε αντίστοιχες περιπτώσεις… θα δείτε ότι πολύ εύκολα θα αρχίσετε να τα βλέπετε όλα με πιο ανάλαφρη διάθεση)

  • Αν θες να με δεις να βγαίνω εκτός εαυτού, δεν θα σου κάνω το χατίρι!

(όταν όλα τα βλέπουμε σαν ένα παιχνίδι, κι όχι σαν μια μορφή εξουσίας, μπορούμε να μπούμε σε μια σκανταλιάρικη διαδικασία όπου η σκανταλιά εν προκειμένω είναι το να μη χάσουμε την ψυχραιμία μας…)

  • Πάμε παρακάτω

(με τον τρόπο αυτό, είναι σαν να κάνετε skip… περνάτε στην επόμενη φάση – όταν μια κατάσταση είναι έκρυθμη και κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου…πατήστε το fast forward ή πάτε κατευθείαν στην επόμενη σκηνή… όπως όταν βλέπετε ένα θρίλερ και δεν είστε έτοιμη να δείτε αυτό που ακριβώς συμβαίνει… ναι έχετε αυτή την επιλογή και στην πραγματική ζωή, ακόμα και χωρίς τηλεκοντρόλ)

  • Αν δεν μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου, πώς θα σου ζητήσω να το κάνεις εσύ;

(αυτή είναι ίσως μια μεγάλη φράση για να τη δείτε να αναβοσβήνει στο μυαλό σας, όταν ο χρόνος πραγματικά πιέζει… το συμπέρασμα είναι το εξής και σε αυτό να εστιάσετε: είστε το παράδειγμα, τα παιδιά μαθαίνουν από εσάς… και –δυστυχώς– το κακό αντιγράφεται πολύ εύκολα… μπορεί χίλιες φορές σε παρόμοια κατάσταση να μη χάσατε την ψυχραιμία σας, αλλά αν τη χάσετε μία φορά… όλοι –πιστέψτε με– αυτή τη μία φορά θα θυμούνται…)

  • Ας μετρήσω ως το δέκα

(ή ας μετρήσουμε μαζί μέχρι το δέκα… αργά… ήρεμα… με δέκα αργές αναπνοές… εισπνοή εκπνοή… δεν θα χαλάσει ο κόσμος για δέκα δευτερόλεπτα, ωστόσο είναι ένας χρόνος που θα σας δώσει τη δυνατότητα να ηρεμήσετε – και με το β πληθυντικό εννοώ και τις δύο πλευρές, κι εσάς και το παιδί)

Μπορείτε να διαλέξετε όποια φράση θέλετε ή να επινοήσετε οποιαδήποτε άλλη λειτουργεί για εσάς πιο αποτελεσματικά, μπορεί να είναι ένα τραγούδι, μια ατάκα από μια αγαπημένη σας σειρά ή μια φράση «συνωμοτική» που λέτε μόνο εσείς με το παιδί σας – διαλέξτε κάτι δυνατό, κάτι που θα σας «αφοπλίζει», κάτι που θα σας υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν είναι πιο σοβαρό, τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την αγάπη που σας ενώνει με το παιδί σας.

Καταχώρησε Σχόλιο