TOP

Το να μάθουν τα παιδιά να παίζουν μόνα τους είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ανάπτυξής τους, τόσο σε νοητικό όσο και συναισθηματικό επίπεδο. Το να ενθαρρύνετε ένα παιδί να παίζει εντελώς μόνο του κάποια ώρα κατά τη διάρκεια της μέρας θα το βοηθήσει να καλλιεργήσει μερικά χαρακτηριστικά που θα του είναι ιδιαίτερα χρήσιμα καθώς θα μεγαλώνει.  Δεν εννοούμε το παιδί να μην παίζει με άλλους –άλλα παιδιά, εσάς, τα αδέρφια του– αλλά αναφερόμαστε στην παρότρυνση να μπορεί να παίξει και μόνο του. Ώστε να μη χρειάζεται οπωσδήποτε την παρουσία κάποιου είτε για να νιώθει ασφαλές είτε για να παραμένει απασχολημένο.

Μπορείτε να το ενθαρρύνετε, δημιουργώντας μια σταθερή ρουτίνα. Να έχει τον δικό του χώρο και χρόνο. Μπορείτε στην αρχή για να το βοηθήσετε και να καθιερώσετε πιο εύκολα αυτή τη συνήθεια να ξεκινάτε μαζί μια δραστηριότητα και στη συνέχεια να τη συνεχίζει μόνο του. Μπορεί να είναι ένα παιχνίδι παζλ, μια κατασκευή, μια χειροτεχνία, μια ζωγραφική. Ή μπορεί απλώς να αρχίζετε να παίζετε με αυτοκινητάκια, κούκλες, lego, να φτιάξετε μια ιστορία κι εκείνο να συνεχίζει να παίζει και αφού φύγετε από το δωμάτιό του. Μετά από λίγο δεν θα χρειάζεται καν να κάνετε το προπαρασκευαστικό στάδιο. Θα ξέρει ότι είναι η ώρα να παίξει μόνο του.

Τα παιδιά που μπορούν να παίζουν μόνα τους χωρίς να τους δυσαρεστεί αυτή η διαδικασία:

  • Αποκτούν μεγαλύτερη αυτονομία
  • Γίνονται πιο ανεξάρτητα
  • Καλλιεργούν τη φαντασία τους
  • Γίνονται πιο δημιουργικά
  • Βρίσκουν μόνα τους τρόπο να απασχολούν τον εαυτό τους
  • Μαθαίνουν να μην βαριούνται ή να ψυχαγωγούν τον εαυτό τους
  • Κατανοούν την ανάγκη να έχουν και οι γονείς τους –κι αργότερα και οι άλλοι– λίγο χρόνο για τον εαυτό τους

  • Γίνονται πιο επινοητικά
  • Βρίσκουν πιο εύκολα λύσεις σε θέματα που τα αφορούν
  • Παίρνουν πιο εύκολα αποφάσεις
  • Μαθαίνουν να μη φοβούνται τη μοναξιά
  • Μαθαίνουν να εκτιμούν την αξία του να κάνουν μόνα τους διάφορα πράγματα
  • Στηρίζονται στον εαυτό τους
  • Εμπιστεύονται τις δυνάμεις τους
  • Έχουν καλύτερη αυτοεικόνα

Κάποια παιδιά δυσκολεύονται να μείνουν μόνα και θα χρειαστεί από την πλευρά των γονιών μεγαλύτερη προσπάθεια και επιμονή. Ίσως χρειαστούν περισσότερο χρόνο. Κάποια άλλα παιδιά προτιμούν να παίζουν μόνα και να περνάνε πολλές ώρες με τον εαυτό τους – κι αυτό είναι κάτι που χρειάζεται προσοχή. Είναι σημαντικό να γίνονται σεβαστές και αποδεκτές οι επιθυμίες και οι ιδιαιτερότητες κάθε παιδιού, ωστόσο πρέπει να ενθαρρύνονται και στα δύο είδη παιχνιδιού – στα ομαδικά και στο ατομικό. Ωστόσο καμιά παρότρυνση, προς όποια από τις δύο κατευθύνσεις δεν πρέπει να γίνει απότομα και με το ζόρι και είναι βασικό να μη το θεωρήσει το παιδί ως κάτι υποχρεωτικό ή κάποιο είδος τιμωρίας, αλλά πρέπει σταδιακά και ομαλά το παιδί να μπορεί να αντλεί ευχαρίστηση και από τα δύο είδη παιχνιδιού. Και ακόμα και στην περίπτωση που αρχίζει να παίζει μόνο του να ξέρει και να νιώθει ότι είστε εκεί κοντά για οτιδήποτε μπορεί να σας χρειαστεί.

Καταχώρησε Σχόλιο